تارنگار مشتاقان استاد شهرام ناظری

"صداي صلح ايرانيان"

shahramnazerifans — Tue, 10 Nov 2009 14:03:18 GMT

دوستان سلام...

اين بار قسمتي از صحبتهاي استاد ناظري و حافظ ناظري را در برنامه اي براي معرفي كنسرت ۱۴ نوامبر ۲۰۰۹ خود در نيويورك به نام Iranian Sounds of Peace (صدای صلح ایرانیان) ببینید و بشنوید.

از طریق این لینک می توانید دانلود کنید:

شهرام و حافظ ناظري در نيويورك-صداي صلح ايرانيان

گزارش آسوشيتدپرس از حضور حافظ و شهرام ناظري‌ اين‌ روزها در آمريكا

«آمده‌ايم تا براي شما و جهانيان عشق بي‌آفرينيم»

خبرگزاري آسوشيتدپرس در گزارشي به برگزاري كنسرت ازسوي «حافظ» و «شهرام ناظري» در آمريكا پرداخت.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، «استاد شهرام ناظري» كه در غرب به او لقب «پاواروتي ايران» را داده‌اند به همراه پسر آهنگ‌ساز و خواننده‌اش، «حافظ» هم‌اكنون براي اجراي چند كنسرت در آمريكا به‌سر مي‌برند.

«حافظ ناظري» درباره اهداف برگزاري چنين كنسرت‌هايي به خبرگزاري آسوشيتدپرس گفت: «با درآميختن سازهاي ظريف شرقي با ويولاهاي پرسروصداي غربي قصد دارم يك سازگاري ميان ايران و آمريكا برقرار كنيم.»

گروه كنسرت «ناظري» كه متشكل از نوازندگان شرقي و غربي است، ماه گذشته در لس‌آنجلس پروژه سمفوني رومي را اجرا كردند و روز شنبه در سالن «كارنگي» نيويورك اين برنامه را اجرا خواهند كرد.

«حافظ ناظري» در گفت‌وگويي با اشاره به برخي مسايل روز خطاب به مخاطبانش بيان كرد:«به ما نگاه كنيد، آدم‌هايي كه از فرهنگ‌هاي مختلف و پيشينه‌هاي موسيقي متفاوت گردهم آمده‌ايم تا براي شما و جهانيان عشق بي‌آفرينيم.»

«استاد شهرام ناظري» قرار است «چرخه اول؛ صداهاي صلح ايران» را به همراه پسرش و موسيقيدانان كلاسيك از اتاق موسيقي انجمن لينكولن به‌اجرا درآورند.

"منبع:ايسنا - با تشكر از دوست خوبمان جناب آقاي امين هندياني"

ياحق.

کنسرت استاد ناظری:23 آبان ماه در نیویورک آمریکا

shahramnazerifans — Tue, 03 Nov 2009 12:20:18 GMT

در برنامه‌اي با عنوان موسيقي صلح؛
«استاد شهرام ناظري»23 آبان در آمريكا كنسرت مي‌دهد

استاد شهرام ناظري به همراه حافظ ناظري و يك گروه بين المللي 23 آبان در نيويورك سمفوني رومي را اجرا مي‌كند.

در اين كنسرت كه در يكي از بزرگ‌ترين و معتبرترين سالن شهر نيويورك برگزار مي‌شود استاد شهرام ناظري به همراه پسرش حافظ و يك گروه بين‌المللي سمفوني رومي را بر اساس اشعار مولانا اجرا مي‌كنند.
بنابراين گزارش، اين خواننده 11 مهر نيز در لس آنجلس كنسرتي را برگزار كرد.

استاد شهرام ناظري قبل از سفر خود گفت: به دنبال تشكيل يك گروه بين‌المللي توسط پسرم حافظ، من به همراه اين گروه و حافظ در لس‌آنجلس و نيويورك به اجراي برنامه خواهيم پرداخت.
وي ادامه داد: در اين كنسرت بزرگ كه با عنوان موسيقي صلح برگزار مي‌شود، قطعاتي از ساخته‌هاي من را بر اساس اشعاري از فردوسي و مولانا، اجرا خواهيم كرد. البته حافظ اين قطعات را براي اركستر تنظيم كرده و بنده با همراهي سه تار و آواز ايشان، اين قطعات را در اين دو كنسرت بزرگ اجرا مي‌كنم.البته اجراي بخشي از سمفوني رومي جزئي از اين كنسرت‌ها است.
اين خواننده در خصوص انتخاب قطعاتي از فردوسي و مولانا گفت: فردوسي و مولانا را به خاطر اينكه سمبلي از صلح هستند، انتخاب كرده‌ام و بر اين اساس عنوان كار را به اميد برقراري صلح در جهان، موسيقي صلح گذاشته‌ام.

"منبع:فرارو،آفتاب یزد"

یاحق.

استاد پرویز مشکاتیان بر "آستان جانان"...

shahramnazerifans — Tue, 22 Sep 2009 11:52:18 GMT

برسان باده که غم روی نمود ای ساقی
این شبیخون بلا باز چه بود ای ساقی

در فرو بند که چون سایه در این خلوت غم
با کسم نیست سر گفت و شنود ای ساقی

"استاد پرویز مشکاتیان" آهنگساز و نوازنده برجسته سنتور،استاد دانشگاه و پژوهشگر موسیقی اصیل ایرانی،عصر روز دوشنبه ۳۰ شهریور ماه ۱۳۸۸ در منزل خود بر اثر ایست قلبی دار فانی را وداع گفت...با نهایت تأسف و اندوه، این ضایعه غم انگیز و فقدان این موسیقیدان برجسته را به خانواده ایشان،خانواده موسیقی اصیل ایران و شما دوستداران گرامی تسلیت می گویم.

قابل ذکر است که این آهنگساز برجسته در کانون چاووش، گروه عارف و آثاری چون چاووش ۴ و لاله بهار با استاد ناظری همکاری کرده است. او یکی از بنیانگذاران گروه عارف و چاووش بود که در دهه ۶۰ به همراه هنرمندان بزرگی چون محمدرضا لطفی،محمدرضا شجریان،شهرام ناظری و حسین علیزاده حماسی ترین آهنگهای این سه دهه را ساختند.آخرین همکاری مشترک استاد مشکاتیان و استاد ناظری نیز، کنسرت گروه عارف در تالار وزارت کشور در سال ۱۳۸۳ بود. روحش شاد و قرین رحمت الهی باد.

تصنیف زیبای "مرا عاشق" را با آهنگسازی شادروان استاد مشکاتیان با صدای استاد ناظری از اینجا بشنوید.

مراسم تشییع و تدفین این هنرمند، روز پنج شنبه ۲ مهرماه ساعت ۱۰ صبح از مقابل تالار وحدت برگزار می شود.

***

در این مورد نوشته زیبایی را در وبلاگ نواهای ایرانی بخوانید.

استاد شهرام ناظری در گفتگو با خبرگزاری مهر:
چهره های برجسته موسیقی تکرار ناپذیرند

کار، خلاقیت و آثار برخی هنرمندان پس از گذشت ایام همانند یک "مهر" حضور و بروز او را تثبیت می کند و مشکاتیان در زمره این افراد بود.
استاد شهرام ناظری با بیان این مطلب و با اظهار تاسف از شنیدن خبر درگذشت مشکاتیان به خبرنگار مهر گفت : مشکاتیان بی بدیل بود و صحبت کردن در باره او سهل و ممتنع است. به قول مولانا آفتاب آمد دلیل آفتاب ودر اینجا باید گفت مشکاتیان مشکاتیان است چرا که هر چه بخواهیم در باره تواناییها و بالندگی هنرش حرف بزنیم آخرش در انتخاب واژه، کلام و القای معنی کم می آوریم.

استاد ناظری که هم اکنون برای اجرای کنسرت در آمریکا به سر می برد افزود: متاسفانه موسیقیدانان کمتر فرصت می کنند تا به حوزه ادبیات نزدیک شوند ولی مشکاتیان از معدود هنرمندانی بود که به این حوزه نیز اشراف داشت و همین مسئله پیوند بین ما را محکمتر می کرد. او یکی از یاران قدیمی من بود و کارهای خوبی را هم با هم اجرا کردیم که اثر"مرا عاشق" که مربوط به سال 56 است یکی از آنها است.

شوالیه آواز همچنین با اشاره به روند تاریخ موسیقی و بزرگان و سرآمدان این عرصه افزود : ظهور چهره های برجسته موسیقی تکرارپذیر نیست ولی شاید بتوانیم پرویز مشکاتیان را با آن غولهای موسیقی همتراز کنیم چرا که او با داشتن ویژگیهایی در سطح آنها زمان را به خوبی می شناخت و متناسب با آن به خلق اثر می پرداخت و به همین دلیل هم اغلب آثارش با مخاطبان ارتباطی عمیق و عاطفی برقرار می کرد که شاید این مسئله را بتوان یکی از مهمترین رموز موفقیت او بر شمرد.

این خواننده شهیر در پایان با ابراز تاسف از اینکه به علت مسافرت نتوانسته در مراسم تشییع و ترحیم دوست قدیمی اش شرکت کند گفت: مشکاتیان به قله ای از هنر دست یافته که هرکس نام او را می شنود بی اختیار به یاد بهترینها می افتد و من در گذشت این هنرمند را به خانواده او و همه مردم ایران زمین تسلیت می گویم هرچند که او نزد ایرانیان برای همیشه زنده خواهد ماند.

یاحق.

کنسرت «موسيقي صلح» استاد شهرام ناظري در آمريکا

shahramnazerifans — Sun, 20 Sep 2009 15:04:18 GMT

استاد شهرام ناظري براي اجراي کنسرت «موسيقي صلح» در لس آنجلس و نيويورک روز گذشته عازم آمريکا شد. استاد ناظري با اعلام اين خبر گفت؛ «کنسرت صلح را به همراهي يک گروه بين المللي که به همت حافظ ناظري تشکيل شده است در 3 اکتبر برگزار مي کنيم و در 14 نوامبر هم کنسرت ديگري در تالار بزرگ کارنگي هال نيويورک خواهيم داشت.» او با اشاره به اينکه براي نخستين بار است که يک خواننده ايراني در تالار بزرگ کارنگي هال نيويورک کنسرت برگزار مي کند، گفت؛ «در اين برنامه که به آهنگسازي، تدوين و تنظيم حافظ ناظري است چند نوازنده از کشورهاي مختلف حضور دارند و برنامه در دو بخش و با استفاده از اشعار مولوي و فردوسي تحت عنوان «موسيقي صلح» ارائه مي شود.»

به گزارش مهر استاد ناظري در ادامه به چاپ کتابي با عنوان «هزار آواي مانا» که به احوال و آثار او اختصاص دارد اشاره کرد و گفت؛ «متاسفانه اين کتاب بدون اطلاع و اجازه من منتشر شده است که اشتباهات فاحشي دارد و به هيچ وجه مورد تاييد من نيست.»

اين خواننده همچنين درباره اين کتاب گفت؛ «مولف و ناشر در انتخاب نام کتاب حتي به روحيه، فکر و رويه معمول من که دوري کردن از تقليد است هيچ توجهي نکرده اند و اينها همه مرا مکدر کرده است و قصد دارم در صورت جمع نکردن کتاب از آنها شکايت کنم.»

استاد ناظري در بخش ديگري از صحبت هايش از يکي ديگر از ناشران آثار صوتي که آلبوم هايي چون گل صدبرگ، يادگار دوست و... را منتشر مي کند، گفت؛ «براي هر يک از اين آثار من مبلغ ناچيزي گرفتم که آن هم تقريباً صرف استوديو و دستمزد نوازندگان شد ولي ما قرار گذاشتيم پس از فروش 50 هزار عدد، ناشر براي فروش بالاتر از اين تعداد درصدي از فروش آلبوم را پرداخت کند اما هرگاه در اين خصوص صحبت شده ناشر ادعا داشته است هنوز فروش اين آثار به 50 هزار عدد نرسيده است در حالي که آلبوم گل صدبرگ بيش از 20 سال است که منتشر شده و به عنوان يکي از پرفروش ترين آلبوم هاي موسيقي سنتي ايران مشهور است.» ناظري در پايان با اعلام اينکه نماينده يي براي رسيدگي به اين شکايات تعيين کرده است، گفت پس از بازگشتش از امريکا که حدوداً نيمه دوم آبان خواهد بود اين امور را پيگيري مي کند.

"منبع:اعتماد"

یاحق.

2 مطلب

shahramnazerifans — Tue, 15 Sep 2009 09:42:18 GMT

دوستان گرامی و ارجمندم سلام...

این بار با دو مطلب در خدمتتان هستم:

متاسفانه با خبر شدم وبلاگ ارزشمند و پربار دوست عزیز و فرهیخته مان: "جناب آقای محمد جواد صحافی- گریزی بر موسیقی اصیل ایرانی" هک شده است و دو مطلب آخر ایشان حذف گردیده است،

حتما همه خوانندگان وبلاگ ایشان می دانید که در این مدت، دوست گرانقدرمان مطالب بسیار خلاقانه، زیبا و متفاوتی نوشت و همیشه به موقع و درست مطابق زمان و شرایطش در وبلاگ خود مطلب می گذاشت.بطوری که در این چند ساله به جرات می توانم بگویم که وبلاگی موسیقایی با این اوصافی که برایتان ذکر کردم و خودتان نیز به آن واقفید ندیده و نخوانده بودم.

این را هم می دانیم که متاسفانه در کشور ما هرکس کار یا هنر خلاقانه ، متفاوت و ارزشمندی ارائه دهد از سوی عده ای ناآگاه،حسود و مغرض با انواع سرزنشها،انتقادها و بداخلاقی ها! مواجه می شود!ولی ایشان همیشه با سعه صدر و صبر و آرامش مثال زدنی و همواره با رعایت ادب و احترام کامل برای این افراد پاسخ هایی قانع کننده و منطقی می نوشتند.

اخیرا تهدیدهایی مبنی بر هک شدن در قسمت نظرات ایشان دیدم و می خواستم به دوستمان توصیه کنم مراقب باشند اما متاسفانه دیگر دیر شده بود.... و امروز متوجه شدم وبلاگ ایشان توسط همین نا اهلان و حاسدان هک شده است؛ افراد معلوم الحالی که همیشه با هنر اصیل و واقعی،خلاقیت،ارزش نوشتن و خوب نوشتن و اصلا با نوشتن در مورد هنر و کمال و اصولا با هر موردی که در جهت انسانیت و کمال است مخالف بوده اند و هستند و ذاتشان با آن سازگار نیست.

از این اتفاق بسیار ناراحت شدم و فقط همین را می گویم که :

دوست گرانقدر و مهربانمان آقای صحافی عزیز: غمگین نباشید. اگر می توانید بقیه پستهایتان را به وبلاگی دیگر انتقال دهید یا از جهت ایمنی کاملا مطمئن شوید و دوباره شروع کنید.ما همه قدر شما را می دانیم و از صمیم قلب دوست داریم که شما بازهم بنویسید، بگذارید حاسدان و نا اهلان آنقدر بتازند تا خسته شوند! چیزی از ارزش شما نه تنها کم نمی شود بر آن افزوده هم می شود و اینان خود را بیشتر و بیشتر حقیر و کوچک و ناتوان می کنند... خاطرتان را مشوش نکنید. ما از شما حمایت و پشتیبانی می کنیم و نخواهیم گذاشت "بهترین" وبلاگ موسیقی اصیل ایرانی از بین برود.ما قدر نویسنده و هنرمند فهیم و دلسوز را می دانیم....با امید موفقیت و بهروزی برای شما.

پاسخ مجدد امین موسوی در سایت موسیقی ما ، به جوابیه‌ی سجاد پور‌قناد در مورد ناظری‌ها:

اگر مرغ هوایی این قفس چیست؟

از آقای امین موسوی که با مقاله خوب و استدلال زیبا و منطقی خود پاسخی در خور توجه نوشتند و سخن دل دوستداران استاد شهرام ناظری را که از انتقادهای بی اساس و غیر منطقی و ناعادلانه رنجیده خاطر شده بودند بیان کردند،بسیار متشکریم.

به شما دوستداران گرامی توصیه می کنم حتما جوابیه دوم آقای موسوی که زیبا نوشته شده است را مطالعه فرمائید.

و این نکته: آقای محمد جواد صحافی هم در قسمت نظرات سایت گفتگوی هارمونی خطاب به آقای پورقناد (نویسنده مقالات توصیه هایی به حافظ ناظری و بهرام تاج آبادی و جوابیه آن)مطلبی نوشته اند که من نیز با آن موافقم:

"جناب پور‌قناد،

متاسفانه برخی از مخالفان همیشه از روی تعصب به قضیه نگریسته و واقعیتها را در خود پنهان می نمایند و یا این دید نیز به مخالفت در مورد فرد دلخواهشان می پردازند که این از خصیصه ما ایرانیان است اما با عرض پوزش شما نیز کمی در این بین مقصرید .
تیتر مقالات خود را مطالعه فرمائید :"توصیه هایی به حافظ ناظری و بهرام تاج آبادی . . . ” ؛ ” جوابیه ای بر نقد حافظ ناظری"

من در عنوان هیچکدام از آنها نامی از شهرام ناظری را نمی بینم .به واقع هدف شما نیز از نگاشتن این مقاله توصیه هایی بود به حافظ ناظری و نه پدرش استاد شهرام ناظری !!! که به زعم من ایشان نیازی به اینگونه توصیه ها ندارند .
پس آیا بهتر نبود لااقل برای حفظ احترام بر خوانندگان و طرفداران شهرام ناظری نیز از نقد ایشان در این مقالات اجتناب ورزیده و تنها ذهن خود را معطوف به حافظ ناظری و بهرام تاج آبادی می نمودید ؟
به نظرات باری دگر نیم نگاهی بیافکنید . . .
بیشتر افرادی که با شما مخالفند در مورد سخنان و ادعاهایتان در مورد شهرام ناظری مخالف تان هستند و نه حافظ .
البته حقیر بسیار کوچکتر از آنم که توصیه ای به شما بنمایم ؛از آنجائیکه هم و غم همه نویسندگان و فعالان و دلسوازن عرصه موسیقی که یکی از آنان نیز شخص شما هستید و به واقع زحمات ارزنده ای را در این راستا کشیده اید که جای بسی تقدیر و تشکر دارد آیا بهتر نیست به جای کوبیدن افراد و تلاش برای برجای گذاشتن ذهنیتی نادرست از یک خواننده در بین علاقه مندان شان نقدهای خود را طوری بنگاریم که بر اعتلای هنر موسیقی ایران مان کمک نماید ؟"

یاحق.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

اضافه بر مطلب! (ع. زارعي"رضا"):

هم ازاستاد ناظري می نویسیم، هم از عشق، هم از موسيقي!

البته از ماست كه بر ماست...

البته نه صحبت ها و فعل كودكانه برخي در هك سايت ها و وبلاگ ها و نه هر شعار و مقاله و توهين ديگري، خردورزان عرصه هنر و علاقمندان آن را مي تواند از راه به در كند و نه درگيري هاي روزمره در حوزه هنر بايد به جدايي بيانجامد. از سوي ديگر خود هنر و به خصوص موسيقي به دليل شأني كه دارد و باعث رشد فكري و ذهني انسان ها مي شود تا هر چيزي را قبول نكنند، در مملكت ما از سوي خيلي ها حمايت نمي شود! در عين حال نه نظردهي بي خردانه در بخش نظرات اين وبلاگ و اين مطلب و نه درگيري هاي معمول در حوزه موسيقي كه اين بار هم متأسفانه اتفاق افتاده است، باعث نشده كه در مقام درج اين نوشتار كوتاه و در واقع توضيح، چند خطي بنويسم، بلكه فقط مي خواهم بگويم از ماست كه بر ماست. وقتي ما خودمان كه خود را اهل موسيقي مي دانيم، به اين و آن مي پريم، آن هم براي هيچ، معلوم است كه عده اي بي خرد كور دل هم كه كارشان توهين و افترا و هنك حرمت موسيقي و هنر و هنرمندانش است، هر جور دلشان خواست برخورد كنند و بنويسند! البته ما استوار ايستاده ايم و هم از ناظري می نویسیم، هم از عشق و هم از موسيقي! موفق باشيد.

فردوسی خوانی استاد با همكاري حافظ و یک گروه بین المللی در آمریکا

shahramnazerifans1 — Mon, 07 Sep 2009 02:59:18 GMT

استاد شهرام ناظری به همراه حافظ و یك گروه بین المللی در شهرهای آمریكا به اجرای برنامه می‌پردازد. استاد ناظری در يك گفتگوي خبري گفت: به دنبال تشكیل یك گروه بین‌المللی توسط پسرم حافظ، من به همراه این گروه و حافظ در لس آنجلس و نیویورك به اجرای برنامه خواهیم پرداخت. وی ادامه داد: در این كنسرت بزرگ كه به عنوان موسیقی صلح برگزار می‌شود، قطعاتی از ساخته‌های من را بر اساس اشعاری از فردوسی و مولانا، اجرا خواهیم كرد. البته حافظ این قطعات را برای اركستر تنظیم كرده و بنده با همراهی سه تار و آواز ایشان، این قطعات را در این دو كنسرت بزرگ اجرا می‌كنم. این خواننده در خصوص انتخاب قطعاتی از فردوسی و مولانا گفت: فردوسی و مولانا را به خاطر اینكه سمبلی از صلح هستند، انتخاب كرده‌ام و بر این اساس عنوان كار را به امید برقراری صلح در جهان، موسیقی صلح گذاشته‌ام. ناظری در خصوص زمان این كنسرت‌ها اظهار داشت: 3 اكتبر مصادف با 11 مهر در لس آنجلس و 14 نوامبر مصادف با 23 آبان در بزرگ‌ترین و معتبرترین سالن شهر نیویورك به روی صحنه خواهیم رفت و این 2 كنسرت بزرگ را برگزار می‌كنیم. این خواننده در خاتمه خاطرنشان كرد: در حال حاضر فعلاً اجرای این دو برنامه قطعی شده است و برنامه بعدی ما هنوز مشخص نشده‌است.

منبع: خبرگزاري ها

جوابیه ای زیبا

shahramnazerifans — Thu, 27 Aug 2009 08:57:13 GMT

جوابیه‌ی "امبن موسوی" از مدیران سایت هواداران استاد ناظری ‌بر مقاله‌ی با عنوان «حافظ ناظری و ماجراهایش» به قلم سجاد پور‌قناد

"چه بخواهید و چه نخواهید آثار استاد ناظری و فرزندش تاثیر جدی و عمیق، بر هنردوستان جهان گذاشته است"

این جوابیه خواندنی را در سایت موسیقی ما بخوانید.

یاحق.

استاد ناظری تا اطلاع ثانوی کنسرت ندارد

shahramnazerifans — Thu, 13 Aug 2009 13:22:17 GMT

با تکذیب خبر کنسرت کرمان،

استاد ناظری تا اطلاع ثانوی کنسرت ندارد

اتفاقات بعد از انتخابات ریاست جمهوری در ایران با واکنش گسترده اهالی هنر به خصوص هنرمندان موسیقی روبه رو شد. این واکنش ها به خصوص در میان بزرگان موسیقی بسیار پررنگ بود. از واکنش استاد «شجریان» اگر بگذریم که اقدامش جنجال های بسیار آفرید، «شهرام ناظری» نیز با انتشار اثری که سال ها پیش آن را خوانده بود، همدردی خود را با مردم ایران نشان داد.

این در حالی است که یکی از خبرگزاری ها چند روز قبل اعلام کرده بود این خواننده پرآوازه ایرانی در کرمان به اجرای کنسرت خواهد پرداخت. او اما روز گذشته در گفت و گو با «مهر» این خبر را تکذیب کرده و گفته است: «تا اطلاع ثانوی هیچ گونه برنامه و کنسرتی در تهران و دیگر شهرستان ها نخواهم داشت. چندی پیش برخی رسانه ها از برگزاری کنسرت اینجانب در شهر کرمان خبر داده بودند که به هیچ وجه صحت ندارد.»

وی با اشاره به اینکه به محض مشخص شدن برنامه های کنسرت اطلاع رسانی خواهد کرد، افزود: «متاسفانه بعضاً اخبار غیرموثق درباره کنسرت یا انتشار آلبوم اینجانب موجب سردرگمی مخاطبان شده است بنابراین از اصحاب رسانه تقاضا دارم قبل از انتشار هرگونه مطلبی، اخبار مورد نظر را به طور مستقیم با اینجانب در میان بگذارند.»

او در حالی این سخنان را بیان می کند که انتظار می رفت او در سال جدید برنامه هایی را برای معرفی سازهای جدید خود در ایران برگزار کند. شوالیه آواز ایران (16 مه)،26 اردیبهشت در پاریس به اجرای برنامه پرداخت. او به شکل معمول هر دو سال یک بار در سالن تئاتر «دولاویل» شهر پاریس به اجرای برنامه می پردازد اما امسال برای اولین بار در تالار «سن پلی یل» که یکی از معروف ترین تالارهای پاریس است، قطعاتی را از موسیقی شرق استفاده کرد. ناظری در این کنسرت برای اولین بار دو خواننده شناخته شده شرق را روی صحنه برد. شهرام ناظری اسفند ماه سال گذشته، در شهرستان کرج آخرین برنامه خود را در سال 87 به اجرا درآورد. شوالیه آواز ایران در این اجرا، نخست قطعه ای را در مایه اصفهان در دستگاه نوا اجرا کرد و پس از آن نیز برنامه خود را با اجرای آوازی با اشعاری از «مثنوی معنوی» ادامه داد که در این قطعه شعر «قفل زندان» را به اجرا درآورد. بخش دوم این برنامه با تکنوازی سه تار و آواز ناظری برگزار شد و شوالیه آواز ایران قطعه ای را با شعر «حلاج» سروده محمدرضا شفیعی کدکنی اجرا کرد.

"منبع: روزنامه سرمایه و خبرگزاری مهر"

یاحق.

ایران کهن...

shahramnazerifans — Wed, 05 Aug 2009 15:50:18 GMT

سلام دوستان عزیز...بالاخره بعد از چندین هفته تاخیر، به دلیل وجود مشکل در سایت بلاگفا در به روز رسانی ، اکنون در خدماتتان هستیم...

ايران كهن استاد ناظري
«استاد شهرام ناظري» به نشانه همدردي و حمایت از جنبش سبز مردم ایران، قطعه منتشر نشده «ايران کهن» خود را با شعري از "فريدون مشيري" و آهنگسازی "پژمان طاهری" روي اينترنت قرار داد.

به نقل از منابعی که در اختیار داریم این تصنیف متعلق به آلبومی به همین نام است که حدود ۵ سال پیش ضبط شده است و تاکنون منتشر نشده است.

اى خشمِ به جان تاخته، توفانِ شرر شو
ای بغض گل انداخته، فریاد خطر شو
ای روی برافروخته، خود پرچمِ ره باش
ای مشت بر افراخته، افراخته تر شو
ای حافظِ جانِ وطن، از خانه برون آی
از خانه برون چیست که از خویش به در شو
گر شعله فرو ریزد، بشتاب و میندیش
ور تیغ فرو بارد، ای سینه سپر شو
خاک پدران است که دستِ دگران است
هان ای پسرم، خانه نگهدارِ پدر شو
دیوارِ مصیبت کده یِ حوصله بشکن
شرم آیدم از این همه صبرِ تو، ظفر شو
تا خود جگرِ روبهکان را بدرانی
چون شیر در این بیشه سراپای، جگر شو
مسپار وطن را به قضا و قدر ای دوست
خود بر سرِ آن، تن به قضا داده، قدر شو
فریاد به فریاد بیفزای، که وقت است
در یک نفس تازه اثرهاست، اثر شو
ایرانی آزاده! جهان چشم به راه است
ایرانِ کهن در خطر افتاده، خبر شو
مشتی "خس و خارند"، به یک شعله بسوزان
بر ظلمتِ این شامِ سیه فام، سحر شو

این تصنیف زیبا را از اینجا بشنوید.

منبع: بسیاری از سایتهای فرهنگی-هنری و روزنامه اعتماد ملی

یاحق.

مصاحبه روز با استاد شهرام ناظری همزمان با کنسرت پاریس

shahramnazerifans — Tue, 26 May 2009 07:17:18 GMT

جهان انگار کر شده گوشش

مرکز هنری "پلیه" در پاریس، از دو روز پیش صدای مردی را در گوش دارد که از ضحاک خواند و از کاوه آهنگر، و مردمان بسیاری را به احترام، شاعر بزرگ ایران زمین، فردوسی، به جهانی برد که در آن، انسان، بازیگر اول "حماسه" هاست. با شهرام ناظری، که به همراه گروه کوچکش ـ از جمله حافظ ناظری ـ روز شنبه در پاریس، فردوسی خوانی کرد، گفت و گو کرده ایم. او می گوید: "من از فضای هنری، بوی خوبی نمی شنوم. ما عادت کرده بودیم به زحمت کشیدن، به احترام گذاشتن. عادت کرده بودیم به زدن درها برای یاد گرفتن. اما امروز دوره دلقک ها و دلال هاست. "

این مصاحبه که طی آن حافظ ناظری نیز درباره ساز "حافظ" توضیحاتی داده است، در پی می آید.

تراکت تبلیغاتی سالن "پلیه" از کنسرتی خبر می دهد که شهرام ناظری، هنرمند ایرانی به همراه علیم کاظم اف، هنرمند آذربایجانی، قرارست دو فرهنگ و سنت موسیقیایی را در کنارهم به مخاطبان غربی معرفی کنند. هنوز تراکت بیرون نیامده، تابلوی "فروش کامل"، در مقابل این سالن بزرگ بالا می رود. در این کنسرت، دو هنرمند، آن طور که ناظری می گوید ابتدا تک خوانی و سپس قطعه ای به اشتراک اجرامی کنند. ناظری در این کنسرت همچنین برای اولین بار، قولی راکه سال ها پیش داده، عملی می کند: اجرای فردوسی. چرا؟

در توضیح می گوید: "اگر تاریخ موسیقی مارا ورق بزنید، شعرهای فردوسی را در مجموعه صد و بیست ساله موسیقیایی ما نمی بینید، زیرا موزیسین های ما به اصطلاح، روی منظومه کار نکرده اند و موسیقی سنتی ما بیشتر حالت تغزلی پیدا کرده است. به عبارت دیگرروی منظومه های بلند ادبیات فارسی کار نشده... "

یعنی حماسی نیست.

در مورد غیرحماسی هم همین طورست؛ یعنی روی منظومه های عرفانی هم کار نشده. فرض کنیدما عطار را داریم و منطق الطیر، یا منظومه های غریبی مثل طوطی و بازرگان، پیر چنگی، داستان کنیزک وپادشاه و... خیلی منظومه های عظیم دیگر داریم ـ بخصوص منظومه حماسی حکیم بزرگ طوس، فردوسی ـ که روی آنها کار نشده. در نتیجه کار کردن روی شاهنامه بسیار سخت است.

از چه نظر؟

به طور مثال این کار از نظر سازبندی و ارکستراسیون خیلی مشکل است؛ در واقع این کار باید به صورت اپرت اجرا بشود. اما از این معضل بزرگ تر، که حل شدنش با آوردن سازهای قدیمی در آن ساده است، طرز بیان شعر شاهنامه است که در فرهنگ موسیقی سنتی ما نیست. این است که من به دلیل علاقه شخصی ظرف بیست سال اخیر، روی این موضوع، کار کرده ام.

به چه صورت؟

اولا با مولانا خوانی، چون شعرمولانا هم جنبه حماسه دارد؛یعنی تغزلی است که به حماسه هم شبیه است. همین مسئله خود به خود من را به سوی فردوسی هدایت کرد. ثانیامن از سال های خیلی نو جوانی که نزد استاد بهزاد کرمانشاهی شاهنامه خوانی کار می کردم، در فکر بودم که روی شاهنامه کاربکنم. چرا که اگر تاریخ موسیقی سنتی را در این صد و بیست سال ورق بزنیم، بیش از نود و پنج درصدش به اصطلاح بر غزل استوار است؛بخصوص غزل های عاشقانه سعدی.

شاید به خاطر ضرورت های زمانه و روح سنگین و رنگین اشعار سعدی باشد. اینطور نیست؟

به هر حال تمایل به اشعار مولانا خیلی کم بوده، به فردوسی که اصلا تمایلی نبوده، شاید نیم درصد هم نبوده. از طرف دیگر شما اگر صاحب یک صدای خیلی عالی باشید و ردیف دان هم باشید، الزاما دلیل نمی شود که بتوانید فردوسی را خوب بخوانید. شاید برای همین هم بوده که تاکنون نشده. به خاطر مجموعه این دلایل من ابتداروی متون قدیمی و باستانی ایرانی و روی اسطوره ها کار کردم...

چکار کردید؟ کار تئوریک یا عملی؟

به هر حال وقتی شما دنبال یک تئوری می روید، سرنخ هایی هم به دست می آورید. از طرف دیگر من چون کرد هستم، می دانم که مناطق کردنشین، مناطقی به اصطلاح دست نخورده هستند که جای پای چند امپراتوری بزرگ ـ در شهر خود ما کرمانشاه ـ در آنها وجود دارد. امپراتوری های ساسانیان، هخامنشیان و اشکانیان در این مناطق میراث های بزرگی به جا گذاشته اند که بسیاری از آنها در لابلای کوه ها و دشت ها دست نخورده باقی مانده؛ مقام های دست نخورده موسیقی کردی هم از این دست است که می شود آنها را پیدا کرد. بسیاری از لحن های حماسی و لحن های شاهنامه خوانی در موج این کوه ها هنوز شنیده می شود.

و کار چگونه پیش رفت؟

مقاماتی که من پیدا کردم بیشتر کردی بود، اما از همین ها معلوم بود که این لحن وجود داشته؛ هر چند نمی دانیم چرا از بین رفته است. من کوشیدم برخی از این لحن های حماسی را به شاهنامه خوانی منتقل کنم.

مثلا چگونه؟

ببینید ما معمولا موقع خواندن شعرها، کلمات را کش می دهیم، در حالیکه در لحن حماسی این طور نیست؛ این لحن یک جوری شبیه کوه های زاگرس است. آن دامنه ها، آن قله ها. من از این چیزها خیلی الهام گرفتم؛ بخصوص از موسیقی مقامی کرد و تا حدی که ممکن بود از آنها در شاهنامه خوانی استفاده کردم. این را هم بگویم که شاهنامه خوانی در ایران وجود داشته، ولی به تدریج و به دلایل تاریخی از بین رفته است. بر همین اساس من از ده سال پیش قول شاهنامه خوانی را دادم ولی تا امروز نشده بود. آن هم در حالیکه شاهنامه به حدی در خانه ما جا داشت که حتی حافظ، پسر من هم که بعدها به آمریکا رفت و در رشته آهنگسازی کلاسیک درس خواند، پایان نامه اش را راجع به شاهنامه فردوسی نوشت.

از میان اشعار فردوسی، شعرهایی را برای خواندن انتخاب کردیدکه ملاحظات موسیقیایی در آن شده بود یا وقتی قالب درآمد، دیگر مسئله ای نبود؟

نه؛ هر شعری را می شود در این قالب خواند ولی با توجه به نسبی بودن مسئله باید گفت بعضی شعرها ممکن است در این میان نسبت بهتری را به خود اختصاص بدهد، بعضی کمتر.

و از میان اشعار، کدام یک به طور نسبی امکان کار بیشتری داشت؟

من در بخش های مختلفی کار کردم مثل داستان ضحاک، کاوه آهنگر، درفش کاویانی....

در این انتخاب ها، علایق شخصی هم نقش داشت؟

خب؛ به هر حال اینها را بیشتر می پسندیدم. داستان سیاوش هم هست؛ نبرد رستم و اسفندیار؛ رستم و سهراب؛ هفت خوان رستم.

حالا در سالن پلیه اینها را برای اولین بار می خوانید.

در واقع در اینجا چند تا "اولین" وجود دارد که من آنها را به فال نیک گرفتم. اول اینکه در این سالن که در آن بیشتر موسیقی کلاسیک اجرا می شود و تقریبا معتبرترین سالن اروپاست، شاید برای اولین بارست که از خاورمیانه یا از منطقه آسیا برنامه ای اجرا می شود. برای اولین بار است که دو خواننده معروف در یک شب در کنار هم برنامه اجرا می کنند. البته غربی ها معمولا این کاررا می کنند ولی در مورد ما شرقی ها ـ شاید چون به این مرحله رشد نرسیدیم ـ این اولین بارست...

دو پادشاه در گلیمی نگنجند..

بله؛ ما هنوز به اینجا نرسیدیم که بتوانیم همدیگر را تحمل کنیم.

با علیم کاظم اف تک خوانی می کنید یا هم خوانی هم دارید؟

اول تک تک می خوانیم، بعد در قسمت آخر تکه ای را با هم اجرا می کنیم.

اولین دیگری هم وجود دارد؟

بله؛ چون دیدم برای اولین بار اتفاق جدیدی افتاده و قرارست دو نفر از شرق کنار هم بنشینند و همدیگر را تحمل کنند ـ که این خبر خوبی بود ـ فکر کردم در این برنامه قدم اول و به اصطلاح جرقه اول شاهنامه را هم بزنم. در حقیقت در جهت اجرای قولی که سال هاست داده ام، قدمی بردارم یعنی فردوسی خوانی.

و اولین دیگر؟

یکی دیگر از اولین های این کنسرت هم این است که برای اولین بار در گروه ما یک سه تار جدید که حافظ ناظری، پسرم آن ساخته، به کار گرفته می شود. امکانات نوازندگی این سه تار جدید که حافظ نام دارد، بیشتر است. یعنی سه تار است، ساز جدیدی نیست ولی خاصیت آن بسط یافته. دو سیم به آن اضافه شده که تکنیک نوازندگی رابالا برده. وقتی هم روی این دو سیم کار نمی کنیم و با سیم های دیگر می زنیم، روی کیفیت صدای سه تار تاثیر دارد.

حافظ ناظری

پس ظرفیت سه تار گسترش یافته. این را از حافظ ناظری می پرسم که در کنار پدر ایستاده و با شوق از "حافظ" می گوید:

این ساز داستان دارد. چون ساز اصلی من سه تار بوده، همیشه دلم می خواسته در این زمینه، کار تازه ای بکنم. در سال 2000 هم که در ایران با گروه مولوی، کنسرتی به یادماندنی در کاخ سعد آباد گذاشتیم، من باسه تار تک نوازی کردم. آن تک نوازی، برای من مثل یک پیام بود؛پیامی برای اینکه بتوانم مرزها را جلوتر ببرم. در واقع یک تجربه بود. در سال 2001 هم نوشتم که انجام برخی کارها با سه تار ممکن نیست؛چرا که هم سیم هایش به هم نزدیک است ـ برای همین در موسیقی سنتی ما همیشه از تار استفاده شده ـ و هم مشکل کوک کردن دارد؛ مثل همه سازهای ایرانی. بعد هم بحث هارمونی بود. ما باید سعی کنیم هارمونی بیشتری به موسیقی شرقی بیاوریم و از مونوتون بودن بپرهیزیم. اینجا بود که مشکلات سه تار را نوشتم و به این جا رسیدم که اصلا چرا سه تار باید همین جوری بماند. مگر سازهای غربی همیشه همین طوری بوده اند؟ چرا سازهای ایرانی عملا تغییری نکرده اند؟ به این ترتیب بود که به ساز حافظ رسیدم. یعنی به سه تار معمولی، دو سیم و 11 نت اضافه شده. مثل اینکه دو دست داشته باشید، یک دست دیگر هم به آن اضافه شود. به این ترتیب به لحاظ صدایی هم مشکل سه تارهای دیگر را حل کرده. یعنی شما صدای سه تار را دارید ولی با کیفیتی دیگر. یعنی می توان با این ساز تک نوازی وکارهای تازه کرد. به هر حال توجه داشته باشید که در جهان هر وقت ساز تازه ای درست می شود موسیقیدانان هم موسیقی تازه ای می سازند. شاید این ساز هم امکانات جدیدی به آهنگسازان ما بدهد. من این سه تار را 9 سال پیش در امریکا ثبت کردم و پارسال در بازگشت به ایران با دو برادر، به نام های مجید و سعید صفری، که کار حرفه ای سه تار سازی می کنند، تماس گرفتم. می دانید که ما هیچ وقت حمایت خاصی نمی شویم، برای همین احتیاج بود کسانی روی این ساز کار بکنند که علاقه شخصی وعشق داشته باشند. آنها در 9 ماه 20 تا از این ساز را ساختند و شبانه روزی کار کردند تا به این جا رسیدیم که امروز این ساز در اینجا معرفی می شود.

از شهرام ناظری در مورد ظرفیت ساز حافظ می پرسم. می گوید:

با این ساز از نظر تکنیکی دست هنرمند بازترو صدا، باس تر است. این ساز در واقع یک ساز، با کار کرد دو ساز است. بربط را نشان می دهد و سه تار هم سرجایش هست. یعنی امکانات تکنیکی سه تار بالا رفته. به لحاظ کوک کردن هم راحت تر است.

ولی اگر کسی با این ساز تک نوازی بکند، همان صدای سه تار را می شنویم.

بله؛ولی یک صدای باز و یک طنینی هم همراه آن هست.

برگردیم به شاهنامه خوانی. ترکیب ارکستر شما برای این کار تغییری کرده؟

نه؛ چون برای آن کار عظیمی که در مورد خواندن شاهنامه مورد نظر ماست، یک ارکستر بسیار بزرگ لازم دارد که اصلا امکان آوردنش به اینجا نیست؛ آن کار حمایت مالی می خواهد. آوردن حداقل یک گروه هفتاد نفره بدون حمایت ممکن نیست.

کاش این اتفاق عظیم در ایران بیفتد.

بله چون امکانش در ایران هست و اگر به اصطلاح فرصت بشود، آن را در ایران انجام خواهیم داد. اینجا در واقع قدم اول است.

آرایش روی صحنه چه تفاوتی دارد؟

تفاوتش این است که ما در این کار بیشتر از سازهای کوبه ای استفاده می کنیم. مثلا در گروه 5 نفره ما دو نفر دف نواز داریم. دهل و دمام و زنگ واین چیزها هم هست. در حقیقت باید بتوانیم فضای حماسی فردوسی را نشان بدهیم، در عین اینکه لطافت موسیقی هم باید حفظ شود. برای همین کار با فردوسی شروع می شود و بعد به مولانا می رسد.

هنر شرقی؛ گوش غربی

تا آنجا که من دیده یا شنیده ام فرنگی ها از کارهای شما استقبال زیادی می کنند. به نظر خود شماعلتش چیست؟

به هر حال ظرف این بیست سال اخیر فضای کار من جوری بوده که اینها را علاقمند کرده است. اصلا یکی از دلایل دادن نشان شوالیه هم همین بود که اینها از این طریق به فرهنگ ایرانی علاقمند شده اند. از دید آنها این موسیقی پلی است بین شرق و غرب.

هیچوقت به شما گفته اند با چه چیزی ارتباط برقرار می کنند؟ با توجه به اینکه کلمات را نمی فهمند.

می گویند با حسی که در موج صدا هست، رابطه برقرار می کنند. می گویند ما از صدا و پایین و بالا رفتن های صدا، لذت می بریم. وقتی بالا و پایین می روید، آدم را با خود به پایین و بالا می برید. توجه داشته باشید که موسیقی اصیل همین است؛ این خاصیت موسیقی است، خاصیت یک زبان جهانی.

این برخورد غرب با هنرمندان، هنرمند را به وجد می آورد. مثل ظروف مرتبطه. این اتفاق در ایران هم می افتد؟

بله به هر حال بین یک هنرمند و شنونده هایش رابطه وجود دارد؛چه هموطن باشد چه خارجی. خیلی ایرانی ها هستند که به من می گویند ما از 30 سال پیش با کار تو بزرگ شده ایم. با یادگار دوست، گل صد برگ، در گلستانه، سفر به دیگر سو... این حس متقابل است. نه فقط من، همه هنرمندان، شنونده خود را دارند، اما مهم این است که هنرمند ماندگار باشد؛ این چیزی است که باید برای یک هنرمند مهم باشد.

چه عواملی در ماندگاری هنرمند نقش دارند؟

عوامل زیادی مطرح است؛یکی اصالتی است که باید در درون کار جریان داشته باشد؛ اصالت زندگی، اصالت تفکر. برای کاری که انجام می دهید باید با آگاهی تمام زحمت کشیده باشید. سالیان طولانی روی آن کار کرده باشید، آن چیزی که می گویید باید عین خود تصویر، پاک و بی پیرایه باشد. اینکه می بینید کسانی می آیند و چند وقتی گل می کنند و زود هم می روند، ناشی از این است که کارشان اصالت ندارد. شرط ماندن، ریاضت کشیدن است.

رد اتفاقات و تحولات جامعه در موسیقی شما زیاد دیده می شود. گاه از یادگار دوست می گویید گاه از گلستانه. از جامعه الهام می گیرید یا این احوالات، از خلوت شما می آید؟

هر دو. یعنی یک هنرمند بسیاری چیزها را در انزوای خلاق خود به دست می آورد و بسیاری چیزها را هم از جامعه می گیرد. بعد همه را جمع می کند و به جامعه پس می دهد.

رسیدن به فردوسی می تواند ناشی از این گرفتن ها باشد؟ یعنی اینکه حالا باید این حرف را زد؟ این شعر را خواند؟

بله؛ الان برای فردوسی خوانی دیر هم شده است. ولی همان طور که گفتم برای این کار به حمایت نیازست تا ما بتوانیم مثلا 6 ماه تمرین کنیم. ولی خب، دنیا الان یک جوری همه چیزش به هم ریخته. دنیا هر چه جلوتر می رود، بی هویت تر می شود. برای همین است که به این وضع بحرانی رسیده.

حمایت در این حد که شما می گویید کار دولت هاست.

درست است.

امید دارید که بکنند؟

خب، در ایران کارها این جوری است که همه چیز بستگی به فرد دارد. ممکن است یک نفر بیاید و مدیرکل مرکز موسیقی بشود که خیلی هم آدم فرهنگی باشد و به کار فرهنگی اعتقاد داشته باشد. او می تواند این کار را انجام بدهد ولی امکان دارد یک نفربیاید که اصولا فکر کند شاهنامه خوانی به چه درد ما می خورد. پس می بینید که خیلی مهم است که چه کسی مسئول بخش هنری باشد. اما در هر حال ما امیدواریم که بتوانیم این پروژه را پیاده کنیم.

الان کسی هست که ادامه دهنده راه و سبک شما باشد؟

الان که اوضاع خیلی بر هم ریخته است. یعنی ما در زمینه موسیقی روی اصول درستی حرکت را ادامه نداده ایم؛ بخصوص از نظرآموزش. قبلا مراکز اموزشی واساتید بزرگی داشتیم. اما الان اینطور نیست؛ استادان بزرگ هم که یک به یک فوت کردند یا به هر صورتی پراکنده شدند. آنها مثل ستون بودند. نورعلی برومند، ادیب خوانساری، ... در زمینه ساز و نوازندگی هم، همه از بین رفتند. یعنی دوران غول ها تمام شده. برای همین است که بعد از انقلاب بچه ها آن طور که باید اموزش ندیدندو کارشان شد تقلید. یکی مثل من می خواند، یکی از دیگری تقلید می کند. می بیند من دستم را تکان می دهم او هم تکان می دهد، بی آنکه بداند چرا.

شما چرا دست تان را تکان می دهید؟

این کارفلسفه ای دارد. فلسفه اش هم این است که برای موسیقی سنتی، چون بیشتر در دربار شاهان و اندرونی شاهزاده ها اجرا می شده، هنرمندان را از قبل تربیت می کردند که وقتی جلوی شاه و شاهزاده می نشینند، حرکت ناجوری نکنند. مثل آن خواننده بیچاره که یکدفعه در حضور ناصرالدینشاه عطسه بزرگی کردو او چرتش پاره شد و ترسید. برای همین دستور داد هر سی و دو دندان خواننده را بکشند. همان لحظه 32 دندان او را کشیدند. یعنی هنرمند باید خیلی مودب می آمد، تکان نمی خورد، سرش را پایین می انداخت تامورد غضب شاه قرار نگیرد. ولی این دوره ها تمام شده. من در برابر شاهان نمی خوانم، در مقابل اجتماع خود می خوانم؛پس آزادتر و راحت تر حرکت می کنم. بخصوص از وقتی که مولانا را آوردم. نمی شود آدم بگوید« بازآمدم چون عید نو تا قفل زندان بشکنم» و حرکت نکند. اصلا خود این شعر حرکت را دارد.

بله بدون حرکت، شنونده باورش نمی شود.

بله؛ اصلا بی حرکتی مال این شعر نیست؛ در نتیجه شما برای خواندن چنین شعری باید فضای دیگری داشته باشید. داشتن حرکت، بخشی از این فضاست. پس، حرکت یک ضرورت بود. اما تقلید حرکت، بدون توجه به پشتوانه فلسفی آن، بی معناست. برای همین است که من ازاین فضای هنری بوی خوبی نمی شنوم. ما عادت کرده بودیم به زحمت کشیدن، به احترام گذاشتن. عادت کرده بودیم که برای یادگرفتن، ده ها در را بزنیم.

علت وضعیت موجود هنری چیست؟

دوره خاصی است دیگر. الان دوره سرقت است، دوره بی هویتی. شاید هم دوره گذر است و لابد باید بگذرد.

جهانی بی هویت

شما مسائل سیاسی روز را هم دنبال می کنید؟

بله.

اگر بخواهید اوضاع سیاسی امروز ایران را بخوانید چه می خوانید؟ چگونه می خوانید؟

در سیاست هم، مثل همه چیزهای دیگر، هیچ چیز سرجایش نیست، اینجا هم همین طور است. همه چیز آشفته است؛ به هم ریخته. جهان قبلا چنین نبوده. این جهان آنقدر آشفته است که دیگر نمی توان آن را خواند.

جهانی که نمی شود آن را خواند؛ چه جهانی!

بله، بیش از حد. فقط به درد دلقک ها و دلال ها می خورد. کسانی که می خواهند به طور سطحی اجتماع را سرگرم کنند. جا برای کارهای عمیق هنری تنگ شده. هستند هنرمندانی که دلشان می سوزد و دست و دل شان می لرزد، ولی صدای آنها دیگر خیلی سخت به گوش ها می رسد. این جوری شده جهان. جهان انگار کر شده گوشش.

"منبع: روزنامه الکتورونیکی روز -نوشابه امیری"

یاحق.